image
YAZI SEVİYORSUNUZ, SEVMEYİN!
Temmuz 8, 2015
yalniz-kadin
DÜŞÜNMEDİM BEN
Temmuz 26, 2015

Evime komsu olsaydı gülüşün,
Balkona açılan kapılar gülüşünle manzara bulsaydı.
Evime misafir olsaydın,
Odalar ruhuna bürünüp geceler ferahlasaydı,
Saksıdaki çiçeklerimi kıskansaydın mesela,
Sırf onlar için kapımı çalsaydın.
Ruhunu ruhuma katabilseydim gidemezdin.
Sevseydin gerçekten,
İstemeseydin o sevdiğin gözlerden akacak bir damla yaşı,
Ve o yaslar gerçekten dediğin gibi yakıyor olsaydı içini,
O gece bu kapıdan çıkıp gidemezdin!
Sahi bir tanem sen neye kızdın bu kadar?
Birayı koyarken köpürttüğüm için mi,
Yoksa Türk kahvesini kopuklu yapamadığım için mi?
Aramazdaki tek sorun köpük olamaz değil mi…
Düşününce rakının yanında şalgam içmediğim içinde gitmiş olabilirsin.
Ne yapayım bir türlü alışamadım.
Şalgam olmazsa olmaz diyordun,
Ben rakı masası için sanıyordum,
Meğerse sen bizim için diyormuşsun
Gerçekten olmuyormuş.

Sen portakal suyunu da sevmezdin,
Ben de evden pek eksik etmezdim.
Sanırım dolapta onu görünce sinirleniyordun
O yüzdendi o mutfaktaki alevli bağrışmalarımız.
Biliyorum tamam, bu nedenlerden hiçbiri değildi seni benden götüren.
Aynada gördüğüm ve artık benim bile tanımadığım o kadındı!
Ruhumun üzerine çöken geceydi,
hararetli bir şekilde bir şeyler anlatırken seni göremememdi,
Seni bazenleri unutuyor oluşumdu.
Özür dilerim bir tanem.
Seni gönderenin ben olduğunu anladığım zaman yaşadığım hissi hissedebilseydin
Gitmezdin de,
Artık ne sen beni ne de ben seni hissedemem.