Ekran Resmi 2015-04-27 21.11.39
ŞİDDETİN YARATTIĞI
Nisan 27, 2015
Ekran Resmi 2015-04-27 21.48.15
MUALLA İÇİN SANAT
Nisan 27, 2015
Ekran Resmi 2015-04-27 21.21.36

Yaşlanıyorum anne…

Çürüklerini her geçen gün daha derin hissettiğim ruhum,

yok oluyor!

Yalanlar anne. Yalanlar büyüyor. Küçülüyorum vefasız insanlar sevdikçe.

Ve gitgide “benden” uzaklaşıyorum.

Hayat dediğin nefes almakmış sadece. Sevişmek belki bir-iki. Sorgulamakmış sevgiyi, beklemekmiş karşıdan veremeyeceklerini. Yanlış anlatmışsın. Öyle dediler.

Sevmek her şeyi çözmezmiş. Kırmamak erdem değil eksiklikmiş. “Bırakıp gitmem”

demek yalan gelirmiş onlara. Söylense de, “öylesine” imiş. Dostlukları ruhta değil ceplerinde bitiyormuş. Para bulamayan gitti anne…

“Kusura bakma” ile başlayan cümlelerinin sonu acı bir terkedişle bitiyor anne.

Terkettiler. Bir kez değil, on değil, yüz değil…

Zamanları bile yok.

Hayalleri dinlemeye ayıracak zamanları. Onu bırak, hayal kuracak zamanları bile yok.

Oysa yaptıkları yalnızca uyumakken, yeme-içme iken, hem de öleceklerini bile bile…

Hayal etmek yok kimsenin zihninde. İtaat var bilmediklerine. Her okuduklarını gerçek sanıyorlar. Ne için yaşadıklarını bilmiyorlar. Kötüsü; aramıyorlar bile cevabı.

Sonunda, vicdanımla baş başayım anne. Etrafımda resimlerle konuşan insanlar var. O kadar yalnız, o kadar mutsuzlar ki… Yetemedim anne hiçbirine. Alamadım hüzünlerini. Umutları olamadım.

Hüzünlerimle demlenmeye, ciğerimi dağlamaya devam ediyorum.

Anlayacağın iyiyim.

Hayırsız oğlun